ഒരു വീടും
തിരിച്ചുവിളിക്കുന്നത്‌ കേട്ടില്ല
പെണ്‍മക്കളെ

ഇന്നത്തെ വീടുകളുടെ ശരിയായ അവസ്ഥ....

കവിത കണ്മുന്നിലൊരു കാഴ്ച തന്നു, ഹൃദയത്തിലൊരു നോവു തന്നു.കവിയുടെ വിജയം!

നന്നായിട്ടുണ്ട്‌ മാഷെ

ഹൊ എനിക്ക് വയ്യ ഈ എഴുത്ത്...!
ഊഞ്ഞാലുകള്‍ പിന്നെയും ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു...!!
പുതുവത്സരാശംസകള്‍....!

ഇഷ്ടായി, നസീര്‍!

ആ മാവിന്‍കൊമ്പത്താണ്‌
ഇന്നലെ
ഒരു പാവാടത്തുമ്പ്‌
കാലില്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്‌
അനങ്ങാതെ നിന്നത്‌
ആര്‍പ്പും ചിരിയും കെട്ട കയര്‍
അറുത്തെടുത്തത്‌

മനസ്സിനെ മുറിവേല്‍പ്പിച്ചു ഈ കവിത..മനോഹരം എന്ന പദപ്രയോഗം ഇവിടെ ശരിയെങ്കില്‍ അത്രയും പറയട്ടെ...

നസീർ,
കവിത ഇഷ്ടമായി. എന്നാൽ കവിതയിൽ പുതമയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും കവിതയിൽ ജീവിതമുണ്ടെന്ന് തോന്നി.

പാവടത്തുമ്പുകൾ മാവുകൾ തേടുമ്പോൾ
സാരിത്തലപ്പുകൾ പരിഭ്രമത്തിൽ കോടിപ്പോകുമ്പോൾ
മുത്തശ്ശി മാവിന് വേവലാതിയുണ്ടാവുക സ്വാഭാവികം.

പെണ്മക്കളെ തിരിച്ചു വിളിക്കാൻ വീട്ടിൽ അമ്മമാരോ മുത്തശ്ശിമാരോ ഇല്ലാതാവുന്നുവെന്ന് ഈ കവിത ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.
നന്ദി
സ്നേഹപൂർവ്വം
ഇരിങ്ങൽ